هایپرفریمز رو از این لینک برام راه بنداز:
https://github.com/heygen-com/hyperframes

۱. چک کن Node.js نسخهٔ 22 به بالا و FFmpeg روی سیستمم نصب باشن. اگه نیستن، نصبشون کن.
۲. همهٔ اسکیل‌های هایپرفریمز رو نصب کن، نه فقط اسکیل‌های اصلی. طبق README مخزن حدود ۲۱ تا هستن. اونا رو طوری نصب کن که کلاود کد تو همهٔ پروژه‌هام بهشون دسترسی داشته باشه (سطح کاربر، نه فقط این پروژه). اگه روش رسمی نصب فقط بخشی از اسکیل‌ها رو نصب کرد، بقیه رو دستی از پوشهٔ skills مخزن به پوشهٔ اسکیل‌های کاربری کلاود کد کپی کن. فقط کلون کردن مخزن کافی نیست.
۳. بعد از نصب، اسکیل‌های نصب‌شده رو بشمار و با فهرست اسکیل‌های مخزن مقایسه کن. اگه چیزی جا مونده بود، نصبش کن.
۴. یه ویدیوی تست ۵ ثانیه‌ای با یه متن فارسی ساده رندر بگیر که مطمئن شیم همه‌چی کار می‌کنه.
۵. در آخر یه جدول بده: اسم هر اسکیل، کارش در یک خط، و محل نصبش.

هایپرفریمز رو از این لینک برام راه بنداز:
https://github.com/heygen-com/hyperframes

۱. چک کن Node.js نسخهٔ 22 به بالا و FFmpeg روی سیستمم نصب باشن. اگه نیستن، نصبشون کن.
۲. همهٔ اسکیل‌های هایپرفریمز رو برای کدکس نصب کن، نه فقط Core Skills. طبق README مخزن حدود ۲۱ تا هستن. اونا رو طوری نصب کن که تو همهٔ پروژه‌هام در دسترس باشن (سطح کاربر). روش رسمی دستور npx skills add heygen-com/hyperframes هست که یه لیست انتخابی باز می‌کنه؛ همهٔ اسکیل‌ها رو انتخاب کن. اگه لیست تو محیطت قابل انتخاب نبود، از گزینه‌های غیرتعاملی همین دستور استفاده کن، یا اسکیل‌ها رو دستی از پوشهٔ skills مخزن به پوشهٔ اسکیل‌های کاربری کدکس کپی کن. فقط کلون کردن مخزن کافی نیست.
۳. بعد از نصب، اسکیل‌های نصب‌شده رو بشمار و با فهرست اسکیل‌های مخزن مقایسه کن. اگه چیزی جا مونده بود، نصبش کن.
۴. یه ویدیوی تست ۵ ثانیه‌ای با یه متن فارسی ساده رندر بگیر که مطمئن شیم همه‌چی کار می‌کنه.
۵. در آخر یه جدول بده: اسم هر اسکیل، کارش در یک خط، و محل نصبش.

# دستورالعمل ادیت حرفه‌ای ویدیو با هایپرفریمز (خروجی MP4)

## ۰. تنظیمات این ویدیو (فقط این بخش را هر بار عوض کن)
- فایل ویدیو: [مسیر کامل فایل]
- نوع ویدیو: [آموزشی بلند / ویدیوی کوتاه عمودی / معرفی محصول / ...]
- ابعاد خروجی: [16:9 افقی / 9:16 عمودی]
- زبان گفتار: [فارسی]
- سبک بصری: [مثلاً: مینیمال و خیلی تمیز به سبک اپل]
- حس کلی: [مثلاً: پرانرژی، قابل‌اعتماد، سریع]
- هدف ویدیو: [بیننده بعد از دیدنش باید بتواند ...]
- برند: رنگ‌ها [کد رنگ‌ها] / فونت فارسی [Vazirmatn] / لوگوی من [مسیر فایل]
- جای صورت من در کادر: [وسط / سمت راست / ...]
- پوشهٔ فایل‌های کمکی من: [مسیر پوشهٔ بی‌رول، لوگوها، افکت‌های صوتی، موزیک]
- لحظه‌های مشخص (اختیاری):
  - وقتی گفتم «[کلمه]» ← [چه چیزی، از کدام سمت، با چه حرکتی]
- فقط همین لحظه‌ها یا آزادی خلاقانه؟ [فقط همین‌ها / آزاد، ولی شلوغ نکن]
- کلمات اضافهٔ رایج من: [خب، عه، اِم، یعنی، ببین]
- تأیید مرحله‌ای: [روشن / خاموش]

## ۱. نقش و قوانین ثابت
تو ادیتور و موشن‌دیزاینر حرفه‌ای این ویدیو هستی و با هایپرفریمز کار می‌کنی.
- اسکیل‌ها: از اسکیل اصلی hyperframes شروع کن. برای ویدیوی صحبت‌محور از talking-head-recut، برای زیرنویس از embedded-captions، و برای افکت صوتی، موزیک، آیکون و لوگو از media-use استفاده کن.
- هیچ سرویس یا API پولی استفاده نکن. فقط هایپرفریمز، FFmpeg، Whisper محلی و فایل‌های پوشهٔ من. اگر قابلیتی به حساب یا سرویس خارجی نیاز داشت، از آن رد شو و جایگزین رایگان به کار ببر.
- فایل اصلی را هرگز تغییر نده. روی کپی کار کن.
- هیچ عنصری نباید صورت من را بپوشاند.
- اگر چیزی در تنظیمات مبهم است، قبل از شروع بپرس. وسط کار حدس نزن.

## ۲. مرحلهٔ اول: رونویسی
- گفتار را با Whisper محلی، به زبان تعیین‌شده و با زمان‌بندی کلمه‌به‌کلمه رونویسی کن.
- Whisper معمولاً مکث‌ها و کلمات اضافه مثل «عه» را از متن حذف می‌کند. پس فقط به متن اعتماد نکن: فاصلهٔ زمانی بین کلمه‌ها و خود صدا را هم بررسی کن (مثلاً با silencedetect در FFmpeg).
- رونویسی و زمان‌بندی را در یک فایل ذخیره کن.

## ۳. مرحلهٔ دوم: تمیزکاری گفتار
این موارد را پیدا و حذف کن:
- کلمات اضافه: کلمات فهرست‌شده در تنظیمات، وقتی از سر مکث یا تردید گفته شده‌اند. «خب»ی که شروع طبیعی یک جمله یا بخش جدید است بماند.
- سکوت: هر سکوت بیشتر از ۰.۷ ثانیه را تا حدود ۰.۳ ثانیه کوتاه کن. سکوت را صفر نکن تا ریتم طبیعی بماند.
- سرفه، صاف کردن گلو، صدای آب خوردن و نویزهای ناگهانی.
- تکرار: هر جا یک جمله یا موضوع را چند بار گفته‌ام، فقط بهترین نسخه بماند. معیار به ترتیب: جملهٔ کامل، روان و بدون گیر، محتوای درست، انرژی صدا. اگر دو نسخه برابر بودند، آخری بماند.

قوانین برش:
- فقط بین کلمه‌ها ببر، هرگز وسط کلمه.
- در محل هر برش، روی صدا فید ۲۰ تا ۴۰ میلی‌ثانیه‌ای بگذار تا صدای تق ندهد.
- جامپ‌کات‌ها را یکی در میان با زوم ملایم (حدود ۱۰۰٪ به ۱۰۸٪) بپوشان.
- هیچ برشی نباید معنی جمله را عوض کند.

خروجی این مرحله: جدول برش با ستون‌های «شروع | پایان | نوع (کلمهٔ اضافه / سکوت / سرفه / تکرار) | متن حذف‌شده | دلیل».
اگر تأیید مرحله‌ای روشن است، جدول را نشان بده و منتظر تأیید بمان.

## ۴. مرحلهٔ سوم: استوری‌بورد
- از روی متن تمیزشده جدول بساز: «زمان | جملهٔ گفته‌شده | چه چیزی روی صفحه می‌آید | از کجا و با چه حرکتی | افکت صدا».
- لحظه‌های مشخص‌شده در تنظیمات دقیقاً اجرا شوند.
- اگر آزادی خلاقانه داری: هر عنصر باید به فهم بیننده کمک کند، نه فقط تصویر را شلوغ کند.
- قاعده‌های پیش‌فرض: اسم ابزار، شرکت یا محصول ← لوگوی رسمی آن. عدد مهم ← عدد بزرگ روی صفحه. دستور یا کد ← تایپ شدن همان متن روی صفحه.
- اگر تأیید مرحله‌ای روشن است، جدول را نشان بده و منتظر تأیید بمان.

## ۵. مرحلهٔ چهارم: ساخت
- سبک و حس را از تنظیمات بگیر. انیمیشن‌ها نرم، تمیز و هم‌سبک باشند.
- پشت هر متن یا لوگوی روی تصویر، کارت شیشه‌ای یا لایهٔ تیره بگذار تا روی هر پس‌زمینه‌ای خوانده شود.
- متن فارسی: راست‌چین، با فونت تعیین‌شده، حروف متصل و درست، داخل محدودهٔ امن کادر.
- جای صورت منطقهٔ ممنوعه است. عناصر را دور آن بچین.
- بی‌رول: اول از پوشهٔ من، بعد اسکرین‌شات یا ضبط صفحه از سایت‌های مربوط. لوگوها از سایت رسمی هر شرکت. عکس ثابت را با زوم و حرکت ملایم زنده کن.
- افکت صوتی از کتابخانهٔ داخلی هایپرفریمز یا پوشهٔ من. موزیک زیر صدای من کم شود. صدای من همیشه اولویت دارد.
- بلندی صدای نهایی را برای یوتیوب حدود -14 LUFS تنظیم کن.

## ۶. مرحلهٔ پنجم: بررسی قبل از تحویل
خروجی را رندر کن. بعد از هر لحظه‌ای که عنصری وارد یا خارج می‌شود، و هر ۵ ثانیه یک بار، یک فریم بگیر و خودت نگاهش کن. برای هر فریم:
- صورت من پوشیده نشده.
- همهٔ متن‌ها خوانا، کامل، فارسی درست و راست‌چین‌اند.
- هیچ عنصری از کادر بیرون نزده یا روی عنصر دیگری نیفتاده.
- هر انیمیشن حداکثر ۰.۲ ثانیه با کلمهٔ مربوطش فاصله دارد.
صدا را هم بررسی کن:
- کلمهٔ اضافه، سرفه یا سکوت طولانی باقی نمانده.
- برش‌ها صدای تق ندارند.
- موزیک روی صدای من نیست.
هر ایراد را درست کن، دوباره رندر و بررسی کن. تا همهٔ موارد قبول نشده تحویل نده. حداکثر ۵ دور؛ اگر بعد از آن ایرادی ماند، دقیق بگو چه چیزی.

## ۷. تحویل
- فایل نهایی MP4
- جدول برش و جدول استوری‌بورد
- گزارش کوتاه: چقدر از زمان ویدیو کم شد، چه چیزهایی را خودت اضافه کردی، چه ایرادی هنوز هست
- اگر این دستورالعمل به‌عنوان اسکیل ذخیره شده: بازخوردهای من در این پروژه را به آن اضافه کن

## شرط پایان (برای /goal)
کار تمام است وقتی فایل نهایی رندر شده، چک‌لیست مرحلهٔ پنجم برای همهٔ فریم‌ها و صدا قبول شده، و گزارش تحویل در گفتگو نوشته شده.

# دستورالعمل ادیت حرفه‌ای ویدیو با هایپرفریمز (خروجی قابل ویرایش در Premiere)

## ۰. تنظیمات این ویدیو (فقط این بخش را هر بار عوض کن)
- فایل ویدیو: [مسیر کامل فایل]
- نوع ویدیو: [آموزشی بلند / ویدیوی کوتاه عمودی / معرفی محصول / ...]
- زبان گفتار: [فارسی]
- سبک بصری: [مثلاً: مینیمال و خیلی تمیز به سبک اپل]
- حس کلی: [مثلاً: پرانرژی، قابل‌اعتماد، سریع]
- هدف ویدیو: [بیننده بعد از دیدنش باید بتواند ...]
- برند: رنگ‌ها [کد رنگ‌ها] / فونت فارسی [Vazirmatn] / لوگوی من [مسیر فایل]
- جای صورت من در کادر: [وسط / سمت راست / ...]
- پوشهٔ فایل‌های کمکی من: [مسیر پوشهٔ بی‌رول، لوگوها، افکت‌های صوتی، موزیک]
- پوشهٔ خروجی: [مسیر پوشه‌ای که فایل‌های Premiere آنجا ساخته شوند]
- لحظه‌های مشخص (اختیاری):
  - وقتی گفتم «[کلمه]» ← [چه چیزی، از کدام سمت، با چه حرکتی]
- فقط همین لحظه‌ها یا آزادی خلاقانه؟ [فقط همین‌ها / آزاد، ولی شلوغ نکن]
- کلمات اضافهٔ رایج من: [خب، عه، اِم، یعنی، ببین]
- تأیید مرحله‌ای: [روشن / خاموش]

## ۱. نقش و قوانین ثابت
تو ادیتور و موشن‌دیزاینر حرفه‌ای این ویدیو هستی. خروجی تو یک پروژهٔ قابل ویرایش برای Adobe Premiere Pro است، نه ویدیوی رندرشده.
- ویدیوی کامل را رندر نکن. فقط انیمیشن‌ها را به‌صورت کلیپ‌های جدا بساز.
- اسکیل‌ها: از اسکیل اصلی hyperframes شروع کن. برای ویدیوی صحبت‌محور از talking-head-recut، برای زیرنویس از embedded-captions، و برای افکت صوتی و آیکون و لوگو از media-use استفاده کن.
- هیچ سرویس یا API پولی استفاده نکن. فقط هایپرفریمز، FFmpeg، Whisper محلی و فایل‌های پوشهٔ من.
- فایل اصلی را هرگز تغییر نده و کپی هم نکن؛ همهٔ کلیپ‌های تایم‌لاین مستقیم به همان فایل اصلی لینک شوند.
- هیچ عنصری نباید صورت من را بپوشاند.
- اگر چیزی در تنظیمات مبهم است، قبل از شروع بپرس.

## ۲. آماده‌سازی
- با ffprobe نرخ فریم، رزولوشن، نرخ نمونه‌برداری صدا و مدت دقیق فایل اصلی را بخوان.
- همهٔ خروجی‌ها (XML، کلیپ‌های انیمیشن، زمان‌بندی‌ها) باید دقیقاً با همین نرخ فریم و رزولوشن ساخته شوند. زمان‌ها را بر حسب فریم حساب کن، نه ثانیهٔ گردشده.

## ۳. رونویسی
- گفتار را با Whisper محلی، به زبان تعیین‌شده و با زمان‌بندی کلمه‌به‌کلمه رونویسی کن.
- Whisper معمولاً مکث‌ها و کلمات اضافه مثل «عه» را از متن حذف می‌کند. فاصلهٔ زمانی بین کلمه‌ها و خود صدا را هم بررسی کن (مثلاً با silencedetect در FFmpeg).

## ۴. تمیزکاری گفتار
این موارد را پیدا کن:
- کلمات اضافهٔ فهرست‌شده در تنظیمات، وقتی از سر مکث یا تردید گفته شده‌اند. «خب»ی که شروع طبیعی یک جمله است بماند.
- سکوت بیشتر از ۰.۷ ثانیه: تا حدود ۰.۳ ثانیه کوتاه شود، نه صفر.
- سرفه، صاف کردن گلو، صدای آب خوردن و نویزهای ناگهانی.
- تکرار: فقط بهترین نسخه بماند. معیار به ترتیب: جملهٔ کامل، روان و بدون گیر، محتوای درست، انرژی صدا. اگر برابر بودند، آخری.
قوانین برش: فقط بین کلمه‌ها، هرگز وسط کلمه؛ هیچ برشی معنی جمله را عوض نکند.
خروجی این مرحله: جدول برش با ستون‌های «شروع | پایان | نوع | متن حذف‌شده | دلیل».
اگر تأیید مرحله‌ای روشن است، جدول را نشان بده و منتظر تأیید بمان.

## ۵. استوری‌بورد
- جدول بساز: «زمان در تایم‌لاین نهایی | جملهٔ گفته‌شده | چه چیزی روی صفحه می‌آید | از کجا و با چه حرکتی | افکت صدا | ساخته می‌شود یا مارکر؟».
- لحظه‌های مشخص‌شده در تنظیمات دقیقاً اجرا شوند.
- قاعده‌های پیش‌فرض: اسم ابزار یا شرکت ← لوگوی رسمی. عدد مهم ← عدد بزرگ روی صفحه. دستور یا کد ← تایپ شدن همان متن.
- اگر تأیید مرحله‌ای روشن است، جدول را نشان بده و منتظر تأیید بمان.

## ۶. ساخت
- موشن گرافیک‌ها را با هایپرفریمز بساز و هر کدام را جداگانه با پس‌زمینهٔ شفاف رندر کن (ترجیحاً ProRes 4444 با کانال آلفا در فایل .mov؛ اگر ممکن نبود، سکانس PNG). قبل از ادامه، با یک کلیپ تست کن که شفافیت واقعاً حفظ شده است.
- پشت هر متن یا لوگو کارت شیشه‌ای یا لایهٔ تیره بگذار تا خوانده شود.
- متن فارسی: راست‌چین، با فونت تعیین‌شده، حروف متصل و درست، داخل محدودهٔ امن کادر.
- جای صورت منطقهٔ ممنوعه است.
- افکت صوتی از کتابخانهٔ داخلی هایپرفریمز یا پوشهٔ من.

## ۷. ساخت فایل XML برای Premiere
- یک فایل XML با فرمت Final Cut Pro 7 (xmeml) بساز که Premiere بتواند با File ← Import باز کند.
- ترک V1 و A1: قطعه‌های باقی‌ماندهٔ ویدیوی اصلی بعد از برش‌ها، پشت سر هم، لینک‌شده به فایل اصلی.
- ترک V2: کلیپ‌های انیمیشن شفاف، هر کدام سر زمان درست.
- ترک A2: افکت‌های صوتی.
- مارکرها: جای بی‌رول، لوگو یا هر چیزی که خودت نساختی، با توضیح کوتاه در متن مارکر.
- زیرنویس را جداگانه به‌صورت فایل SRT بساز، با زمان‌بندی تایم‌لاین نهایی (بعد از برش‌ها)، نه ویدیوی اصلی.
- همهٔ مسیر فایل‌ها در XML کامل و درست باشند.

## ۸. بررسی قبل از تحویل
- XML را بخوان و مجموع مدت قطعه‌ها را با مدت فایل اصلی منهای برش‌های جدول مقایسه کن.
- چند نقطهٔ تصادفی را انتخاب کن و چک کن زمان هر قطعه در XML با جدول برش یکی است.
- چک کن نرخ فریم همهٔ ترک‌ها و کلیپ‌ها با فایل اصلی یکی است.
- چک کن همهٔ فایل‌هایی که XML به آن‌ها اشاره می‌کند واقعاً وجود دارند.
- از چند فریم کلیپ‌های انیمیشن عکس بگیر و چک کن شفافیت، خوانایی متن و درستی متن فارسی را.
- زمان‌بندی SRT را با تایم‌لاین نهایی مقایسه کن.
هر ایراد را درست کن و دوباره بررسی کن. حداکثر ۵ دور؛ اگر بعد از آن ایرادی ماند، دقیق بگو چه چیزی.

## ۹. تحویل
- فایل XML، پوشهٔ کلیپ‌های انیمیشن، پوشهٔ افکت‌های صوتی، فایل SRT
- یک فایل راهنما (README): کدام فایل را در Premiere import کنم، به چه ترتیبی، و اگر فایلی قطع (offline) بود چطور دوباره لینکش کنم
- جدول برش و جدول استوری‌بورد
- گزارش کوتاه: چقدر از زمان ویدیو کم شد و چه چیزهایی به‌صورت مارکر مانده که خودم باید بسازم

## شرط پایان (برای /goal)
کار تمام است وقتی XML، کلیپ‌های انیمیشن و SRT ساخته شده‌اند، همهٔ بررسی‌های مرحلهٔ ۸ قبول شده، و README و گزارش تحویل نوشته شده.

این ویدیو رو ببین: [مسیر فایل]
تحلیل کن چرا سبک ادیتش خوبه: ریتم برش‌ها، نوع انیمیشن‌ها، تایپوگرافی، رنگ‌ها و صداگذاری.
بعد این تحلیل رو به یه اسکیل تبدیل کن که بتونم ویدیوهای خودم رو با همین سبک ادیت کنم.